| نام: | درویش |
| درباره من: | الهی: تا برانگیزم امیدی در دل افسردگان **بار دیگر نغمه ام را قدرت اعجاز ده زندگی را باید زیست. سفری است پر ماجرا. . همیشه آتشی بسان آتش موسی در بیابان به چشم می خورد که ممکن است سکوی پرتاب یا پله های اوج گیری شما تا ملاقات خدا باشد. در این هنگام است که خداوند خضری پی خجسته را به یاریتان می گمارد. بی نیازی او بر همگان آشکار است و نیازمندیِ ما پژواک همیشگی دوران. پس نشستن و زانوی غم بغل گرفتن و نالیدن از کار دنیا و احساس پوچی چاره درد نیست. انتخاب راه مهم است . باید عاشق بود و این شعار را سر داد : عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست .این مرحله مرحله آشتی ما با کائنات است. یافتن جایگاه خود و دانستن این نکته که ما در عین اینکه نیازمندترینیم نماینده خداوند بر روی زمین نیز هستیم. و چه زیباست درک موقعیت و قدرت خود در جهان . و آنگاه که تمام این مراحل را تا رسیدن به کوه طور و لحظه ملاقات طی نمودیم ، بیشتر از گذشته نیاز به استادی که راه را بنمایاند بر ما آشکار می شود. فضای هر چمن از باغبانش پیداست. طاعت آن نیست که بر خاک نهی پیشانی صدق پیش آر که اخلاص به پیشانی نیست نظرات بازدیدکنندگان یا پیوندهای وبلاگ ، نظر نویسنده این وبلاگ نیست. |
| ایمیل: | safayedarvish@yahoo.com |
| تحصیلات: | دکتری |
| علایق: | داروی تربیت از پیر طریقت بستان کادمی را بتر از علت نادانی نیست |
| کتب مورد علاقه: | الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿۱۹۱﴾ رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ﴿۱۹۲﴾ رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ ﴿۱۹۳﴾رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ﴿۱۹۴﴾كسانى كه خداوند را [در همه احوال] ايستاده و نشسته و بر پهلو آرميده، ياد مىكنند و در آفرينش آسمانها و زمين مىانديشند كه پروردگارا اين را بيهوده نيافريدهاى، پاكا كه تويى، ما را از عذاب آتش دوزخ در امان بدار ﴿۱۹۱﴾پروردگارا هركس را كه به دوزخ درآورى، خوار و رسوايش ساختهاى و ستمكاران ياورانى ندارند ﴿۱۹۲﴾پروردگارا شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرامىخواند كه به پروردگارتان ايمان بياوريد، و ما ايمان آورديم، پروردگارا گناهان ما را بيامرز و سيئات ما را بزداى و ما را در زمره نيكان بميران﴿۱۹۳﴾پروردگارا آنچه به پيامبرانت وعده دادهاى به ما ببخش و ما را روز قيامت خوار و رسوا مگردان، كه تو خلف وعده نخواهى كرد﴿۱۹۴﴾ /آل عمران |
